|
Karnawał
Literatura
Kino i
telewizja
Muzyka
klasyczna
Muzyka
popularna
Tańce ludowe
Potrawy i
napoje
Sztuki piękne
Ośrodki nauki
jęz. portugalskiego
Tłumacze
przysięgli
Stowarzyszenia polonijne
|
MUZYKA POPULARNA
Muzyka popularna Brazylii rozwinęła się równolegle z
muzyką klasyczną, łącząc jednocześnie tradycyjne
instrumenty europejskie – (gitara, piano, flet -
zespołem rytmów pochodzących z patelni, cuicas, o
dźwięku przytłumionym, i tamburynu. W latach 30tych
muzyka popularna Brazylii grana w radiostacjach stałą
się potężnym środkiem masowego przekazu. Najbardziej
znanymi kompozytorami tego okresu byli: Noel Rosa
(1903), Lamartine Babo (1904-1963) e Ary Barroso
(1903-1963). Główną wykonawczynią dzieł Ary Barroso była
Carmen Miranda, która osiągnęła sukces międzynarodowy,
grając w szeregu filmów z Hollywoodu.
Bossa nova pojawiła w Rio de Janeiro pod koniec lat
50tych. Na początku była interpretowana w zaciszu
domowym ludzi z klasy średniej i średniej-wyższej w Rio
de Janeiro. Muzycy, adepci tej tendencji pomieszali
sambę z jazzem amerykańskim. Później bossa nova stała
się marką handlową nowego pojęcia muzyki, to znaczy
muzyka troszkę smutna, czasami niemelodyna, w której
liryzm odgrywa ważną rolę.
W połowie lat 60tych liryczna piosenka “A Garota de
Ipanema” (Dziewczyna z Ipanemy), posiadająca bogatą
melodię stała się pierwszym sukcesem międzynarodowym
bossa nova, ruchu piosenkarzy i kompozytorów
brazylijskich. Ten ruch umieścił brazylijską muzykę
popularną na mapie muzycznej oraz przyniósł sławę
kompozytorowi Tomowi Jobim i poecie lirycznemu
Viniciusowi de Moraes.
W 1968, w okresie dyktatury, partyzantki miejskiej i
woli zmiany systemu politycznego, pojawili się
tropikaliści: Caetano Veloso, Gilberto Gil i Gal Costa.
Możemy opisać tropikalizm jako mieszankę muzyki
międzynarodowej (rytm latynoamerykański i rock'n'roll) z
rytmami narodowymi. Istniała również oryginalna
twórczości: liryczna, inteligentna, z taktami szybszymi
i rytmami pełniejszymi niż w bossa nova.
Regionalna muzyka popularna Brazylii obejmuje forró z
Północnego Wschodu, gdzie harmonia i flet łączą gitary i
perkusję w kroku tańca wiejskiego (z interioru); frevo,
też z regionu Północnego-Wschodu (Nordeste) ma styl
prosty, ale energiczny; chorinho (dosłownie mały płacz)
z Rio de Janeiro łączy gitary różnego typu i rozmiaru,
flety, perkusje i czasami klarnet lub saksofon, w pewnej
łagodnej formie muzyki instrumentalnej; i lambada –
międzynarodowy sukces, który w postaci tańca jest muzyką
zmysłową o krokach szybkich. Lambada pochodzi z
czasownika „bić lub biczować”, ale dotyczy uderzeń uda w
udo. Ale najbardziej popularną muzyką brazylijską jest
uwodzicielski rytm samby.
Nie ma dokładnej pewności co do pochodzenia samby.
Niektórzy badacze uważają, że samba powstała na ulicach
Rio de Janeiro, dzięki wkładowi trzech różnych kultur:
dworskich piosenek portugalskich, rytmów afrykańskich i
szybkich kroków tubylców indiańskich. Inni uważają, że
samba ma pochodzenie po prostu afrykańskie i stanowi
ewolucję batuque, muzyki opartej na instrumentach
perkusyjnych i uderzeniach rękami. Obecnie twórcy muzyki
popularnej próbują nowych rytmów i nowych melodii.
Wykonawcy i kompozytorzy szukają wszędzie źródeł
muzycznych, aby ze sobą konkurować i zachwycić
publiczność na świecie.
Muzyka w Brazylii rozwija się poprzez dwa różne
ruchy: tradycji pisanej (z muzyki europejskiej),
nazywanej też “nabytą” lub “koncertem”; i tradycji
niepisanej (będącej połączeniem muzyki europejskiej,
indiańskiej i afrykańskiej). Obie tradycje mają swoją
specyfikę rozwojową, ale jak to ma miejsce w innych
krajach, spotykają się one w różnych momentach. W
Brazylii to połączenie tradycji popularnej i nabytej ma
szczególnie znaczenie, bo nie ulega wątpliwości, że z
tych połączeń wyłania się jeden z niezwykłych aspektów
produkcji muzycznej w Brazylii.
Dzisiaj w Brazylii muzyka popularna w dalszym ciągu
bada i eksperymentuje nowe rytmy i nowe melodie. Ich
wykonawcy i kompozytorzy posługują się wszystkimi
środkami muzyczynymi, aby konkurować i zadowolić
publiczność na całym świecie. Oto niektórzy z
najbardziej znanych artystów tej muzyki: Maria Bethania,
Alcione, Roberto Carlos, Cazuza, Ney Matogrosso, Rita
Lee, Milton Nascimento, Hermeto Pascoal, Fafá de Belém,
Chitãozinho e Chororó, Elba Ramalho, Alceu Valença, Luiz
Gonzaga, Luiz Gonzaga Jr., João Bosco, Djavan, Ivan
Lins, Marisa Monte e Elis Regina. |